Ik ben er nog!

Woepie, het is alweer een tijdje stil op deze blog. Ik ben er nog steeds, maar ik denk dat papa het een beetje te druk heeft om mijn fotootjes op tijd op deze blog te krijgen…

Bumbo

Ik heb zonet voor de eerste keer mijn “Bumbo” stoel uitgetest. Het is geen potje (daar is het nog wat vroeg voor) maar een soort zeteltje waarin ik zonder extra steun kan zitten. Zo ongeveer:

Ja, in het begin ging dat natuurlijk wat moeilijk. Maar eens ik het gewoon begon te worden, werd het wel lollig:

Hééél lollig zelfs…

En nu kan ik zitten zoals de grote mensen!

Alweer iets bijgeleerd zie…

Manamana!

De laatste tijd word ik tegen de avond wel eens vaker een beetje krikkel. En dat is zacht uitgedrukt: ik wil niet eten, niet spelen, alleen maar heel hard wenen. Dit fenomeen is blijkbaar gekend als “het huiluurtje.” Het enige wat tot hiertoe hielp is een wandelingetje met mama in de draagdoek. Papa heeft nu iets nieuws ontdekt:

Fietskar

Vandaag ben ik met Mama voor de eerste keer met de fietskar een toertje gaan doen:

Gelukkig dat ik warm aangekleed was, want het wordt wat frisjes buiten. Ik heb er in elk geval van genoten!

Daag!

Pas Wakker!

Oeps, sorry! Was efkes in slaap gevallen… Zal zo snel mogelijk nog eens nieuwe fotookes uploaden hoor!

Tuinfotoshoot

Daarnet heb ik met mama en papa een fotoshoot gedaan in de tuin. Dit is het resultaat:

Wel leuk hoor, maar na een tijdje moest ik hen er toch op wijzen dat het stilletjes etenstijd was:

Mijn eerste identiteitskaart

Eind augustus gaan we op vakantie naar Frankrijk. Daarom moet ik al meteen mijn eerste identiteitskaart aanvragen. Op zo’n kaart hoort een foto en die heeft papa vandaag proberen te nemen:

Eigenlijk mag mijn arm er niet mee op, maar ik vind het toch beter zo! Papa heeft nog geprobeerd om mijn arm beneden te houden, maar ik heb hem duidelijk gemaakt dat hij zijn tijd aan het verliezen was:

Het zal dus de bovenste foto worden!

Geef acht!

Ik word later soldaat!

Ballenbad

Vandaag ben ik voor het eerst in mijn ballenbad geweest:

Heel plezant, alleen weet ik nog niet juist wat ik erin moet uitrichten…

Ik zal er nog eens hard over nadenken tegen volgende keer:

Dada!

Tummy Tub

Vandaag ben ik voor het eerst in mijn Tummy Tub badje geweest:

Het zit niet zo royaal als het badje dat we van Eve van Papa’s werk hadden gekregen:

De Tummy Tub heeft echter wel 2 belangrijke voordelen:

1. Er gaat minder water in, en alle kleine beetjes helpen gezien het voor iedereen crisis is
2. Er gaat minder water in, en dat is dan ook sneller ververst als ik AL mijn spieren een beetje teveel laat ontspannen…

En dankzij Erik Gnorglgenoot kan ik ook voor de eerste keer samen met Mama en Papa op de foto:

Aan de achtergrond zien jullie hoe hard nog steeds gefeest wordt voor mijn geboorte…

Nog zoveel bezoek!

Tja, ik had beloofd nog te vertellen wie ons nog allemaal is komen bezoeken in het ziekenhuis. Er zijn echter zoveel lieve mensen geweest dat dat onbegonnen werk zou zijn. Een greep uit het aanbod dan maar:

Papa zijn Bomma

en zijn Bompa zijn geweest:

En Johan was één van de eerste vrienden van Papa die op bezoek kwamen:

Ook mijn advocaat meester Lecoutre is ook al eens een kijkje komen nemen:

Samen met mijn bankier Mattias die stond te trappelen om mij eens vast te houden, en dat dan ook voorbeeldig gedaan heeft:

En natuurlijk was er ook Shary, van wie ik al zoveel mooie kleedjes heb gekregen:

Ze had die gekke Kyeno meegebracht. Daar zal ik later nog veel pret mee beleven denk ik:

Al dat bezoek is wel prettig, maar ik word er toch wel heel erg moe van:

en daar is maar één oplossing voor:

Slaapwel, en tot de volgende keer!

Hello World—Again!

Een nieuw thema in een nieuwe taal op deze blog! Op 26 juli 2009 werd Felix geboren, en Papa en Mama hebben besloten dat hij deze blog mag gebruiken om enkele fotootjes te verspreiden bij het bredere publiek…

Hier ben ik, twee minuutjes na mijn geboorte:

De bevalling was relatief kort maar wel pijnlijk en vermoeiend. Voor Mama niet zo leuk dus maar ik denk wel dat ze het er voor over had. Ik heb het wel proper gehouden voor de foto en dat kon Papa wel appreciëren!

De volgende dag mocht ik al in bad:

Gewassen worden vind ik niet zo leuk, maar in het warme water rondhangen vind ik zalig. Het doet mij zo’n beetje denken aan de afgelopen 9 maanden.

Mag ik de rest van de familie nog even voorstellen? Dit is mijn meter Tinta:

en hier is mijn andere meter Ann:

Blijkbaar kende ze Nonkel Kris al voor mijn geboorte, anders had ze mij nu vast de liefste van de hele wereld gevonden:

Een beetje raar, maar blijkbaar zijn Papa en Mama ook kindjes. Mama is een kindje van Oma en Opa:

en Papa is een kindje van Moeke:

en van Vake—van die naam ben ik nog niet zeker maar Papa zijn vake heette ook Vake, vandaar:

Tenslotte zijn er natuurlijk nog mijn coole nonkels. Nonkel Tom heeft een motor maar ik weet nog niet juist wat dat betekent. Soit, hij ligt ook wel zacht:

en dan is er nog nonkel Bruno:

Nonkel Bruno is nog een jonge nonkel maar dat is goed want dan kan hij later nog met mij spelen als de anderen allemaal al arthritis hebben!

Ziezo, dat was een korte voorstelling van mijn familie! Nu ga ik een dutje doen, en volgende keer vertel ik wat meer over wie er in het ziekenhuis nog allemaal op bezoek is gekomen.

Slaapwel!

   Felix

The Clement Peerens Explosition does China!

Has it ever occurred to you that 1.2 billion people on this planet have never had the opportunity to enjoy the Works of Art of Antwerp’s main artist? Oh yes, it is true that the Chinese can enjoy Rubens, but let’s be honest: who cares?

After all, the Chinese are very well aware that they will forever be starved of the quintessence of Antwerp Culture. That is, because they don’t all master Aantwaarps very well—seriously, they don’t –they will never be able to fully enjoy the timeless rock music of the Clement Peerens Explosition, aka CPeX…

So here is the deal we made with Bill Gates: while he will tackle the world’s malaria problem, my brothers and I will teach the Chinese what real subtle rock music is all about. Meet CPeX in Chinese:

Oh yes! Let’s cut to the chase here—introducing our first song “Vinde gij mijn gat”:

For those interested, this is the introduction to the movie clip, in Chinese, of course…

And finally, the original can be found here:

为安特卫普文化服务！CPeX万岁！

Needless to say, all praise is of course welcome in the comments…

Road Trip from New Orleans to Chicago

Kristof and I are back in Belgium after a very pleasant road trip from New Orleans all the way up to Chicago. I don’t have much time for writing, so I’ll let the pictures speak for themselves…

Here we are still in New Orleans, more specifically in a bar in Bourbon Street were a blues band was playing:

On Thursday, Michaël, Kristof and I went to visit a sugar cane plantation close to New Orleans. Here we are next to the Mississippi River:

while this is the nearby “Oak Alley Plantation”:

The plantation’s site says that “The quarter-mile canopy of giant live oak trees, believed to be nearly 300 years old, forms an impressive avenue leading to the classic Greek-revival style antebellum home.” Impressive? For sure!

On Friday morning, we hit the road for Chicago. This shot was taken from the window between New Orleans and Birmingham:

We stopped briefly in Birmingham, Alabama to visit the Civil Rights Centre. This is of course the ideal spot for a statue of Martin Luther King:

After the visit we hopped back into the car and off we went. Another typical view—note the Greyhound bus—through the rear window:

and one through the front window:

We spent Friday night in Nashville, Tennessee. Because of lack of space: pictures only on request… On Saturday we continued from Nashville to St Louis, Missouri. There, I defied the bitter cold and the shrieking gale to bring you this picture of St Louis by night:

And on we went to Chicago…

The first snow started showing up and it was getting bitter cold:

However, freezing cold or not, this picture was certainly worth while the stop:

And then, finally, Chicago! This picture was taken on Sunday morning on top of the John Hancock building. In the far right you can see the Sears Tower, the highest building in the USA:

Then we went on to Grant Park and Millennium Park, where the famous Cloud Gate—more commonly known as The Bean—is situated:

We spent a very pleasant last evening in company of Filip—who happened to be in Chicago at the same moment as we were—and some of his very congenial American friends.

And then, back to Belgium on Tuesday morning! Another unique experience in the USA had come to an end…